Είναι ευρύτατα πια γνωστό πως ένα μεγάλο ποσοστό σκύλων ανά τον κόσμο εμφανίζει προβλήματα που σχετίζονται με τον αποχωρισμό τα οποία δυσκολεύουν πολύ την καθημερινή συμβίωση με τους κηδεμόνες τους. Οι σκύλοι που εμφανίζουν στρες αποχωρισμού αντιδρούν κάθε φορά που οι κηδεμόνες τους φεύγουν από το σπίτι και μένουν μόνοι και σαφέστατα αυτό έχει επίπτωση στην καθημερινότητα τόσο ενός σκύλου, όσο και του κηδεμόνα του.

Η «επιβράβευση» ως έννοια είναι μια κίνηση ανταμοιβής για την αναγνώριση της αξίας κάποιου για μια συμπεριφορά του, μια πράξη ή μια κίνηση που έκανε και μας άφησε ικανοποιημένους!

Σε μία πρόσφατη επίσκεψη μου στο Κορωπί, άδραξα την ευκαιρία να επισκεφτώ και προσωπικά μια σημαντική προσπάθεια για την οποία είχα πληροφορηθεί από συνεργάτες και φίλους, όλοι κηδεμόνες σκύλων, για τις πολλές καλές και θετικές τους εντυπώσεις.

Επί αιώνες, στη Δύση, βρεθήκαμε εγκλωβισμένοι στην άποψη του μεγάλου, κατά τα άλλα, γάλλου φιλοσόφου του 17 αιώνα, στην άποψη του Καρτέσιου, με την αρχή «νοώ άρα υπάρχω», ο οποίος υποστήριζε ότι το ζώο στερήται όχι μόνο σκέψης αλλά και γλώσσας, βούλησης, και ευαισθησίας. Ότι σε αντίθεση με τον άνθρωπο που έχει ψυχή, συνείδηση, λόγο, το ζώο είναι απλά και μόνο ένα σώμα υλικό και μηχανικό.

Η πανδημία της νόσου του κορονοϊού δημιούργησε παγκοσμίως πολλές αλλαγές στην καθημερινότητα των ανθρώπων σε διάφορα επίπεδα.
Διανύουμε μια εποχή απαγορεύσεων, αποστασιοποίησης, απομάκρυνσης, «αποστείρωσης».
Μια εποχή που χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε να φροντίσουμε την ψυχική μας υγεία. Ειδικότερα όλο αυτό το διάστημα που επικρατούν τα μέτρα προστασίας δημιουργείται στους περισσότερους ανθρώπους μια αίσθηση ανασφάλειας, αμφιβολίας, φόβου.
Όσοι συμβιώνουν με τους τετράποδους φίλους μας, ίσως αισθάνθηκαν την παρουσία τους ακόμη πιο έντονη την περίοδο αυτή.