ΚατηγορίαΠρόσωπα

Είναι γνωστό πως τα ζώα δεν μπορούν να μιλήσουν, δεν μπορούν να διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, δεν μπορούν να απαιτήσουν μια καλύτερη ζωή. Ζώα που αισθάνονται, σκέφτονται, κρίνουν, συγχωρούν, θυμούνται, αγαπούν και έχουν εντέλει και συνείδηση. Τα κείμενα που ακολουθούν μια δημόσια συνηγορία για τα πλάσματα αυτά από ανθρώπους που υπηρετούν χρόνια τώρα την Τέχνη και προάγουν τον πολιτισμό. Δοκίμια για την αληθινή αγάπη που σε ταξιδεύουν!

Δεν θυμάμαι πότε άρχισα να θεωρώ, τελείως αυτονόητο, ότι τα ζώα ήταν άτομα που έπρεπε να χαιρετήσω, να προσεγγίσω και να επικοινωνήσω, να γνωριστούμε δηλαδή καλύτερα, όπως και με τους ανθρώπους, αλλά πρέπει να ήμουν κάτω των 2 ετών. Ποτέ δεν «έγραψε» μέσα μου η πληροφορία κάποιων μεγαλυτέρων ότι «είναι βρώμικα» ή ότι «θα αρρωστήσω» αν τα πιάνω. Άγγιζα όποιο από αυτά μου το επέτρεπε. Τα τάιζα αν μπορούσα, τα έπαιζα και καμιά φορά, αν το απαιτούσε η περίσταση, έκανα και τις κηδείες τους (έντομα, ποντικάκια, πουλιά κτλ.)

Τη θέση που πρέπει να έχει η αληθινή και άδολη αγάπη στη ζωή μας, μας δίδαξε η παρουσία της Ιωάννας –Μαρίας Γκέρτσου, προέδρου της Σχολής Σκύλων Οδηγών Τυφλών «Λάρα», στο πρωτοποριακό, για τα ελληνικά δεδομένα, Discover Dogs Festival!

Η εμπνεύστρια της ομάδας Ζω.Ε.Σ. ξεδιπλώνει το όνειρό της: “Δεν ήρθαμε σε αυτό τον κόσμο για να νικηθούμε, αλλά για να νικήσουμε”