Η λοιμώδης περιτονίτιδα της γάτας είναι ένα σοβαρό λοιμώδες νόσημα που προκαλείται από ειδικό κορωναϊό και εξελίσσεται προοδευτικά με κατάληξη το θάνατο του ζώου. Παρά την ονομασία, οι αλλοιώσεις είναι διάσπαρτες και δεν περιορίζονται μόνο στο περιτόναιο. Από τη δεκαετία του 1950, κατά την οποία διαπιστώθηκε το νόσημα, είναι ένα από τα περισσότερο μελετημένα νοσήματα της γάτας, χωρίς ωστόσο μέχρι σήμερα να έχει βρεθεί η κατάλληλη δοκιμή για την οριστική διάγνωση, το αξιόπιστο εμβόλιο και η αποτελεσματική θεραπεία.

Έχουμε δει μονόχρωμες, με δυο χρώματα, με τρία χρώματα. Ραβδωτές, με στίγματα αλλά και σε ένα συνδυασμό που περικλείει όλα τα παραπάνω. Σε αυτό το άρθρο μας θα δούμε λίγο πιο «επιστημονικά» αλλά με απλά λόγια τα χρώματα στο τρίχωμα της γάτας. Επίσης θα αναφερθούμε και στο EMS code που πολλοί θα έχετε ακούσει και δεν είναι τίποτα άλλο από έναν πίνακα που μας βοηθάει πολύ εύκολα να ξεχωρίσουμε το χρώμα μιας γάτας και είναι ο ίδιος σε όλες τις φυλές αλλά και στις ημίαιμες γάτες.

Ας ξεκινήσουμε βλέποντας την πραγματικότητα. Οι πλειονότητα των σκύλων μένουν πολλές ώρες μόνοι τους. Σύγχρονες έρευνες έχουν δείξει ότι η απομόνωση έχει αρνητική επίδραση τόσο στη σωματική όσο και την ψυχική υγεία των σκύλων. Φυσικά υπάρχουν σκύλοι που μπορούν να το διαχειριστούν ως έναν βαθμό.

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, ένα από τα θέματα που απασχολούν τους κηδεμόνες κατοικίδιων είναι η παραμονή των ζώων τους στις παραλίες και κυρίως η δυνατότητα να μπαίνουν στη θάλασσα για κολύμπι. Το 2013 η Πανελλήνια Φιλοζωική και Περιβαλλοντική Ομοσπονδία (Π.Φ.Π.Ο) ανακίνησε το θέμα του λουσίματος των ζώων στις παραλίες, προκειμένου να τροποποιηθεί και να ανανεωθεί η σχετική εγκύκλιος του 1993 που είναι σε ισχύ. Δυστυχώς ακόμη δεν έχει νομοθετηθεί τίποτα σχετικό με τα δικαιώματα των κατοικίδιων και των κηδεμόνων τους μέσα στη θάλασσα.