Η σχέση μου με τα ζώα είναι μια σχέση καθαρά εγωιστική. Τα «φροντίζω», γιατί με συμφέρει…

Τους δίνω φαγητό, βόλτα και παρέα και μου δίνουν τα πάντα. Είναι η πιο «κερδοφόρα» επένδυση. Βάζεις λίγα, κερδίζεις πολλά. Απορώ μερικές φορές με τους ανθρώπους που δεν θέλουν να υιοθετήσουν ένα σκυλάκι γιατί «είναι μεγάλη δέσμευση», «δεν έχω σπίτι με κήπο», «λείπω πολλές ώρες»… Αλλά μετά σκέφτομαι ότι κι εγώ κάπως έτσι ήμουν πριν τολμήσω να γίνω καλύτερος άνθρωπος υιοθετώντας το πρώτο μου σκυλάκι. Θέλει τόλμη. Δεν γίνεται αλλιώς. Πρέπει να κοιτάξεις μέσα στα μάτια τους για να καταλάβεις πόσο αδύναμος είσαι μπροστά στο μεγαλείο της καλοσύνης τους.

Επί αιώνες, στη Δύση, βρεθήκαμε εγκλωβισμένοι στην άποψη του μεγάλου, κατά τα άλλα, γάλλου φιλοσόφου του 17 αιώνα, στην άποψη του Καρτέσιου, με την αρχή «νοώ άρα υπάρχω», ο οποίος υποστήριζε ότι το ζώο στερήται όχι μόνο σκέψης αλλά και γλώσσας, βούλησης, και ευαισθησίας. Ότι σε αντίθεση με τον άνθρωπο που έχει ψυχή, συνείδηση, λόγο, το ζώο είναι απλά και μόνο ένα σώμα υλικό και μηχανικό.

Λόγω των νέων αλλαγών στο υγειονομικό πρωτόκολλο των συνεδρίων και λόγω της αβεβαιότητας ως προς τον τελικό αριθμό των επιτρεπομένων συμμετεχόντων, αποφασίστηκε από την Ελληνική Ομάδα του Γαλλικού Ινστιτούτου Ζωοθεραπείας και τον πρόεδρο του IFZ François Beiger να αναβληθεί για το 2021.